ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ
Τούς πονείς τους φτωχούς;

Τούς πονείς τους φτωχούς;

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Αργά τα άνοιξε τα μάτια του ο πλούσιος! Τότε που είδε στην αγκαλιά του Αβραάμ τον Λάζαρο!

Τον άνθρωπο, που καταδεχόταν ούτε να του ρίξει μια ματιά, όταν τον εύρισκε να περιμένει έξω από την πόρτα του!

Καί τότε το κατάλαβε καλά, τι σημαίνει εκείνο, που λίγο πριν ποτέ δεν θέλησε να το καταλάβει.

Στην κόλαση βρέθηκε υποχρεωμένος, θέλοντας και μη, να κάμει έναν απολογισμό. Εκεί, αναγκάσθηκε να ψάξει να ιδεί, τι του είχε γίνει αφορμή να χάσει, η κακή του εκείνη διάθεση, που δεν τον άφηνε να ιδεί στο πρόσωπο του φτωχού Λαζάρου τον «πλησίον» του: δηλ. έναν συνάνθρωπο, που έπρεπε να τον περιμένει ότι μπορούσε κάποτε να βρεθή και ο ίδιος στην θέση του· και είχε γι᾿ αυτό χρέος να τον συμπονάει.

Ας ρίξωμε μια ματιά στην άθλια κατάσταση, που είχε βρεθή τότε ο πλούσιος. Τώρα είχε φθάσει στο άκρο αντίθετο! Τότε είχε μεγάλη αφθονία. Τότε γλεντούσε, όσο πιο καλά μπορούσε. Τώρα τα είχε χάσει όλα. Καί όσο πιο πολύ σκεπτόταν την μεγάλη αντίθεση, τόσο πιο πολύ τον έτσουζε. Καί γι᾿ αυτό είπε: «Πατέρα, Αβραάμ, λυπήσου με. Καί στείλε τον Λάζαρο, να “βουτήξει” έστω και ένα δάχτυλό του σε νερό, να μου δροσίσει λίγο την γλώσσα· γιατί υποφέρω πολύ μέσα σε αυτές τις φλόγες» (Λουκ. 16,24).

Από τα λόγια αυτά, ασφαλώς δεν πρέπει να βγάλωμε το συμπέρασμα, ότι αρκεί ακεί μια σταγόνα νερό, για να ανακουφίσει και να δροσίσει. Τα λόγια αυτά μας λένε μόνο, ότι εκείνοι που έχουν πολλές αμαρτίες, εκεί θα υποφέρουν πολύ, εκεί θα ταλαιπωρηθούν πολύ· από την φοβερή εκείνη φωτιά· απο την αίσθηση του βάρους της αμαρτίας τους.

Από τα λόγια αυτά του πλουσίου, μαθαίνουμε μόνο ότι:

Στην τελική κρίση του Κυρίου η ποινή θα είναι κάτι το ανάλογο με την εσωτερική μας αθλιότητα.

Ο πλούσιος, σπρωγμένος από την άθλια κατάσταση στην οποία βρισκόταν, αναγκάστηκε να ζητήσει μια σταγόνα νερό!

Εδώ στην γη, σπρωγμένος απο την φιλαργυρία και ασπλαγχνία του, είχε καταντήσει να μη δίνει ούτε μια σταγόνα νερό!

Άραγε μπορούσε ποτέ, να βρεθεί γι᾿ αυτόν κατάσταση πιο δίκαιη, μέχρι τις τελευταίες της λεπτομέρειες και ταυτόχρονα πιο οδυνηρή;

Ζητάει μια σταγόνα νερό!

Ποίος;

Εκείνος, που στον φτωχό δεν έδινε ούτε ψίχουλο ψωμί.

Τον έκαμε ο Θεός, να ποθήσει σταγόνα νερό! Γιά να τον κάμει να καταλάβει, τι φοβερό πράγμα είναι η φτώχεια. Καί ποσο χρειάζεται να είμαστε πονετικοί στην φτώχεια.

Μετάφρ.: Αρχιμ. Α.Μ.

ekklisiaonline.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.